ΜΠΕΡΔΕΓΟΥΕΪ ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ…

Ερωτώ: Τί θα ήταν η ζωή μας χωρίς απορίες, αινίγματα και ερωτηματικά; Τί θα ήταν χωρίς ανακατωσούρες και προβλήματα; Ενώ τώρα που η μία έκπληξη διαδέχεται την άλλη, τώρα που κυριολεκτικά δεν καταλαβαίνεις τί σου γίνεται, είναι αδύνατον να πλήξεις. Κίνηση πάντως υπάρχει. Κίνηση στους δρόμους με ή χωρίς διόδια, κίνηση προς τα νοσοκομεία και τα νεκροταφεία λόγω της κίνησης στους προχειροφτιαγμένους δρόμους, κίνηση στα κόμματα, κίνηση ιδεών, κινήσεις λογαριασμών παντός τύπου, κίνηση για την κίνηση των κινήσεων, και μόνο κίνηση στην αγορά δεν γίνεται, ενώ άρχισε να «κινείται» το μυαλό μας με απρόβλεπτες συνέπειες για την φυσική και ψυχική μας υγεία. Το ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι, αλλά τι να κάνω ο έρμος, που απλώς τον πόνο μου εκφράζω ως υπομονετικός γάιδαρος-παρατηρητής και ως μη κατανοών την… υπόθεση του έργου που προβάλλει η κοινωνικοπολιτική σκηνή της φιλτάτης πατρίδος μου.

 Ως απλός -έως απλοϊκός- αλλά πραγματικά «κουρασμένος» πολίτης που ζει μπερδεμένος σε αυτή την μπερδεμένη εποχή, σε ένα μπερδεμένο τόπο που κατοικείται από μπερδεμένους ανθρώπους. «Κι απ’ τα πολλά μπερδέματα, χάσαμε και τα δέματα» που λέει και το τραγούδι, και δεν ξέρω αν με τα δέματα εννοεί τα πακέτα με τα έργα της ανάπλασης της πλατείας Άρεως, των πάρκων, και της λειτουργίας του Μαλλιαροπούλειου…

Όμως, απ’ ό,τι φαίνεται, υπάρχει και μια σειρά από άλλου είδους πακέτα, τα οποία αποκλείεται να χάσουμε, αφού έρχονται για να μείνουν και όχι για να φύγουν. Αυτά είναι που θα μας μπερδέψουν ακόμη πιο πολύ. Μιλάμε για τα Δημοτικά φοροεισπρακτικά πακέτα που ήδη έχουν αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, φορώντας τον μανδύα των προστίμων. Ο αντιδήμαρχος Καρλής για παράδειγμα τρίβει τα χέρια του με ικανοποίηση, από τη στιγμή που ο αντικαπνιστικός νόμος του δίνει το δικαίωμα να επιβάλει πρόστιμα σε καπνιστές και καταστηματάρχες, ελπίζοντας πως έτσι θα μπουν στα Ταμεία του Δήμου μερικά ευρώπουλα παραπάνω. Το ίδιο ισχύει και με τα πρόστιμα για παράνομο παρκάρισμα, τα οποία πέφτουν σαν το χαλάζι, όχι για να λυθεί έστω και στο ελάχιστο το κυκλοφοριακό, αλλά για να μαζέψει λεφτά ο Δήμος. Και έρχομαι πάλι εγώ και λέω: Να το πληρώσει το πρόστιμο αυτός που θα παρκάρει παράνομα. Να το πληρώσει όμως μόνο αυτός; Μήπως πρέπει να το πληρώσουν και όσοι δεν φρόντισαν τόσα χρόνια να φτιάξουν κάποια Δημοτικά πάρκινγκ της προκοπής; Μήπως θα πρέπει να το πληρώσουν και όσοι δεν φρόντισαν να εφαρμόσουν κυκλοφοριακές μελέτες, τις οποίες χρυσοπλήρωσαν οι δημότες και που όμως δεν βγήκαν ποτέ από τα δημαρχιακά συρτάρια;

Λυπάμαι που το λέω, όμως όλα δείχνουν πως η οικονομική πολιτική της νέας Δημοτικής Αρχής θα είναι κατά κύριο λόγο εισπρακτική. Εκτός όλων των προαναφερομένων, πιθανολογείται πως σύντομα θα σκάσουν μύτη νέοι δημοτικοί φόροι και αυξήσεις δημοτικών τελών. Όμως μια τέτοια οικονομική πολιτική την ξέραμε κι εμείς να την εφαρμόσουμε. Σκοπός είναι να δούμε κάτι το διαφορετικό. Κάτι που δεν θα έχει σαν στόχο το άδειασμα της τσέπης των δημοτών, η οποία τσέπη έχει αδειάσει προ πολλού.

Μπερδέματα λοιπόν αγαπητοί μου… Μπερδέματα όλων των τύπων και των μεγεθών. «Μπερδέψαμε τα μπούτια μας» ήταν η έκφραση που χρησιμοποιούσαμε συχνά πυκνά όταν ήμασταν έφηβοι και, πιστέψτε με, αυτό το μπέρδεμα των μπουτιών ήταν αφάνταστα γοητευτικό και πολύ πιο ενδιαφέρον από το σημερινό μπέρδεμα των Καλλικρατικών καιρών. Καθ’ ότι το μπέρδεμα των μπουτιών παρέπεμπε σε άλλες αξίες και πολύ διαφορετικές δραστηριότητες, οι οποίες προϋποθέτουν κέφι, χαρά και διαρκή εγρήγορση αισθημάτων και αισθήσεων. Μιλάμε δηλαδή για άλλες «ξεκούραστες» εποχές που τα ενδιαφέροντά μας εκινούντο σε σφαίρες ηδονικές που σου επέτρεπαν να αισιοδοξείς για όντως ακόμη καλύτερες μέρες (και… μπούτια ενδεχομένως) ενώ τώρα… καλά ξεμπερδέματα.